Bugün (8 ekim Çarşamba 2008) öğle saatleri Taksimde, tarih kokan bir cadde üzerinde yine aynı tarih kokusu katsayısına sahip bir bina. Binanın girişinde, sosyalleşme ihtiyacı yüzünden akan bir amca ve ona Anadoludan gelen sıcak bir SELAMALEYKÜM.
(karşılığıda tabiki VEALEYKÜMSELAM şeklinde geldi)

Yanlış hatırlamıyorsam 4. katta ve her tarafı beyazlarla çevrili bir odadayım.

İçeri de bir yazı tahtası,  “abi biz kalabalığız masaları birleştirelim” edası ile oluşturulmuş uzun bir masa ve karşılıklı koltuklar.
Ama hiç abartmıyorum herşey beyaz. Duvarda takılı olan klimanın varlığını içerisinin aşırı sıcaklığını hissetiğiniz zaman farkediyorsunuz.

1 dk….5dk…10dk…15-20dk = Orada bulunma nedenimi unutturacak bir bekleme süresi. Ve mutlu son(mutlu bir başlangıçda olabilir) kapı tıktıklandı…içeriye bir bayan girdi.

O uzun bekleme süresinde odamla ve oturduğum koltuğumla o kadar bütünleşmişim ki kapı tıklama sesine “buyrun” şeklinde bir tepki verdim. Heralde 1 saat daha geçseydi dışarıya çıkıp evet çalışın arkadaşlar çalışın diye daha uçuk bir tepki verecektim.

Şöyle bir yükseldim ve tepeden gördüğüm kadarı ile bir bay bir bayan karşılıklı oturuyorlar. Oturuşuna bakarsak ofisin sahibide bay olan arkadaş. Ama soruları nedense bayan soruyor.

Sağnak şeklinde yağan jetonlar ile birlikte bende aşağıya düştüm. Bir iş görüşmesindeyim ve görüşme yapacak kişilerin koltuğuna oturmuşum hemde baş köşedeyim.

Neyse bozuntuya vermedim görüşme başladı. Ve en çok sevdiğim soru “Neler Yaptığınızı Anlatırmısınız“.

anlattım anlattım anlattım …. biraz daha anlatsaydım iş görüşmesi formatından çıkıp masada duran kaleminde desteğiyle Eski Cumhurbaşkanımız Rahmetli Turgut Özal’ın ulusa sesleniş formatına dönecektik.
!!!crm geliştirdim, otomasyon yazdım, 35000 km yol - 2000 derslik yaptım!!!, işsizliği %8 ‘ e düşürdüm, toplu konut kurdum !!!

Sonra konu teknik kısımlar olan yazılım tarafına geldi.
Ve yapılan teknik ağırlıklı yazılımcı konuşmaları esnasında öyle bir şok geçirdimki!!!!

pi-ehyç-pi değil PE-HAŞ-PE konu başlıklı yazıyı yazan Hakan’ın yerinde yeller esiyor.
hatta benim 8 senelik ifreym’im olmuş ayfireym.
Anlayacağınız Bizimki olmuş Hakan 2.0

Mustafa ve Mert‘in bu yazıma katıla katıla güleceklerini tahmin ediyorum çünkü ilk tanıştığımızda ben pehaşpe dedikçe onlar gülmemek için kendilerini zor tutuyorlardı.

İşte olay bundan ibaret kapanışıda - girişim gibi yapayım bari,
Ne Oluyor Bana?

—————————

Tabiki bugün gördüğüm o profesyonel/kurumsal/güleryüzlü ve her platformda varlıklarını eleştirdiğim insanlara da teşekkür etmeden geçemeyeceğim.
Özellikle bu tür haberlere sıkça rastladığımız şu günlerde, böyle ciddi çalışan kariyer firmaları görmek ülkemiz için büyük bir kazanım.

Herkese İyi Çalışmalar…